16 mei 2017

Publiekssymposium 2017

Verslag derde Publiekssymposium 2017

 

Afgelopen 30 maart vond het derde publiekssymposium van De Maastricht Studie plaats in de Maastricht School of Management. Dr. Miranda Schram opende het publiekssymposium en vertelde dat de studie momenteel maar liefst 7.315 deelnemers telt, waarvan 5.496 ook hebben deelgenomen aan de MRI. Het aantal publicaties in wetenschappelijke tijdschriften is sinds het eerste publiekssymposium fors toegenomen, van respectievelijk 9 en 19 op het moment van het eerste en tweede publiekssymposium tot 33 publicaties nu ten tijde van het derde publiekssymposium. Dit aantal zal de komende jaren sterk gaan toenemen gezien er 33 onderzoekers werken aan het analyseren van de verzamelde data.

 

Na het openingswoord presenteerde onderzoeker Ben Sörensen zijn resultaten over de kleine bloedvaatjes in prediabetes en diabetes. De kleine bloedvaatjes hebben een belangrijke functie, zij vervoeren zuurstof en voedingsstoffen via het bloed en geven deze af aan heel het lichaam. Via een quiz wist het publiek te achterhalen dat data van de kleine vaatjes in de nagelriem en in het oog gebruikt zijn om het verschil in de functie van kleine bloedvaatjes te onderzoeken. In de zogenaamde prediabetes groep had men een functieverlies van 15% ten opzichte van de normale functie en in de diabetes groep een functieverlies van 35% ten opzichte van een normale functie. Sörensen concludeerde uit zijn onderzoek dat beschadiging van de kleine bloedvaatjes al begint voor diabetes. Er is nog veel onderzoek nodig naar hoe we onze kleine bloedvaatjes gezond kunnen houden, maar gezond eten en genoeg beweging verlaagd de kans op het krijgen van diabetes en is daarmee ook goed voor de kleine bloedvaatjes. Niet roken is een andere belangrijke factor.

 

Na de pauze vertelde onderzoekster Ellis de Waard over haar studie waarin ze onderzocht of diabetes leidt tot broze botten. Uit de quiz bleek dat met menselijk skelet uit meer dan 200 botten bestaat en dat 40% van de deelnemers aan De Maastricht Studie ooit een bot gebroken heeft gehad, waarvan in de meeste gevallen de pols. Botontkalking (osteoporose) komt voor bij veroudering en kan komen door een lagere botmassa of een verstoorde botopbouw. Eerdere studies wezen uit dat mensen met diabetes vaker botbreuken hebben dan mensen zonder diabetes, een verstoorde botopbouw zou hiervoor een oorzaak kunnen zijn. In de quiz werd duidelijk dat de CT-scans gebruikt zijn om dit te onderzoeken. Echter bleek uit de voorlopige analyses binnen De Maastricht Studie er geen verschil te zijn in botopbouw tussen mensen met en zonder diabetes!

 

De laatste spreker van de avond, onderzoeker Jeroen van der Velde, onderzocht in zijn studie of te veel zitten, onafhankelijk van de hoeveelheid ‘sportief’ bewegen, een risicofactor voor een slechte fysieke gezondheid is. Omdat de hoeveelheid bewegen en zitten gemeten met vragenlijsten veelal onbetrouwbaar is droegen deelnemers van De Maastricht Studie een geavanceerde stappenteller (activPAL) 8 dagen op het bovenbeen om gedetailleerde informatie over zitten en bewegingen te verkrijgen. Uit de resultaten bleek dat deelnemers gemiddeld maar liefst 9,4 uur zitten en slechts 20 minuten ‘sportief’ bewegen per dag. Zowel de kans op type 2 diabetes als op het metabool syndroom is groter bij te veel zitten en te weinig ‘sportief’ bewegen. Ook de conditie als gemeten met de fietstest en de looptest in ons onderzoekscentrum is lager bij te veel zitten en hoger naarmate men meer ‘sportief’ beweegt. Tevens is de gemeten kracht op ons onderzoekscentrum hoger naar mate men meer ‘sportief’ beweegt. Van der Velde adviseert dan ook dagelijks minimaal 30 minuten ‘sportief’ te bewegen en uit te kijken voor het gevaar van de stoel!

 

Als afsluiting van de avond konden deelnemers vragen stellen aan het expertpanel wat bestond uit Dr. Miranda Schram, Dr. Annemarie Koster, en Onderzoekster en Arts Ellis van de Waard. Er werden interessante vragen gesteld als; “Bij hoeveel deelnemers is tijdens de studie een ernstige ziekte geconstateerd?”, en “Wat waren de ethische bezwaren tegen MRI? Waarom duurde het zo lang voordat de MRI kon starten?”. Gedurende de studie is er bij een deelnemer een zeldzame tumor in het oog ontdekt. Deze persoon is dankzij De Maastricht Studie gelijk doorverwezen en op tijd behandeld waarna genezen. Het doen van MRI-onderzoek in een grote populatie als De Maastricht Studie is niet makkelijk. Er zijn zeer strenge eisen voor het doen van wetenschappelijk onderzoek. Dit heeft niks te maken met een eventueel gevaar van MRI maar meer met de consequenties van bepaalde bevindingen. Ook werden er vragen gesteld over de diagnose prediabetes. Dit is een diagnose die gekenmerkt wordt door een verhoogd suikerlevel maar niet zodanig verhoogd als vallend onder de diagnose diabetes. Omdat het meten van het suikerlevel erg wisselend is en er een soort grijs gebied bestaat is er de diagnose prediabetes. Deze uitslag krijg je bij de arts gedurende de 3e visite en geeft weer dat er sprake is van een verhoogde suikerspiegel en een risico op het ontwikkelen van diabetes.

 

Na afloop van het publiekssymposium was er een borrel om onder het genot van een hapje en een drankje ervaringen uit te wisselen en vragen te stellen. Reacties over de studie en het publiekssymposium waren zeer positief. Al om al was het een geslaagde avond en kijken we ernaar uit om volgend publiekssymposium te organiseren!